ਗਾਰਡਨ

ਲੈਗਰਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਇੰਡੀਕਾ

ਲੈਗਰਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਇੰਡੀਕਾ



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Generalitа


ਬੂਟੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਪਤਝੜ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਮੂਲ ਰੂਪ ਤੋਂ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ, ਇਹ ਪੌਦਾ 7-10 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਤੰਦ ਸਿੱਧਾ ਅਤੇ ਪਤਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਪੌਦਾ ਫ਼ਿੱਕੇ, ਨਿਰਵਿਘਨ ਸੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਨ ਤਣੀਆਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਛਿਲਕਦਾ ਹੈ. ਲੈਗਰਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਦਾ ਤਾਜ ਗੋਲਾਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਅੰਡਾਕਾਰ, ਲੰਬੇ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਪਤਝੜ ਪੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਸੰਤਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਲੇਜ਼ਰਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਇੰਡੀਕਾ ਚਿੱਟੇ, ਗੁਲਾ ਜਾਂ ਲਿਲਾਕ ਰੰਗ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਲੰਬੇ ਪਰਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਛੋਟੇ ਦਰੱਖਤ ਬਗੀਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਗਲੀ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਆਮ ਹਨ; ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪੌਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਉਗਣ ਵਾਲੇ ਆਖਰੀ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ.
ਦੀ ਸਪੀਸੀਜ਼ lagestroemia ਉਹ ਅੱਸੀ ਦੇ ਲਗਭਗ ਹਨ, ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੈਜਰਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਸਪੈਸੀਓਸਾ, ਜੋ ਕਿ 20-25 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਠੰਡੇ ਤੋਂ ਥੋੜਾ ਡਰਦਾ ਹੈ; ਲੇਜ਼ਰਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਨਾਨਾ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਕ ਛੋਟਾ ਝਾੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 50-90 ਸੈ.ਮੀ.

ਐਕਸਪੋਜਰ



ਲਾ ਰੱਖੋ lagestroemia ਧੁੱਪ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿਚ, ਜਾਂ ਅੰਸ਼ਕ ਛਾਂ ਵਿਚ; ਇਹ ਰੁੱਖ ਠੰ fear ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਸਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਆਦਰਸ਼ ਐਕਸਪੋਜਰ ਪੂਰਾ ਸੂਰਜ ਜਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਧੂਰਾ ਰੰਗਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਪੌਦੇ ਘੱਟ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹਨ.
ਯਕੀਨਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਚਮਕਦਾਰ ਐਕਸਪੋਜਰ ਦੇਣਾ ਫੁੱਲਦਾਰ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਪਤਝੜ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਵੇਗਾ.













































ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਲਿੰਗ Lythraceae, ਲਗਭਗ 30 ਕਿਸਮਾਂ
ਪੌਦੇ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਦੀ ਆਦਤ ਦੀ ਕਿਸਮ ਲਟਕ ਰਹੇ ਦਰੱਖਤ ਜਾਂ ਝਾੜੀਆਂ
ਐਕਸਪੋਜਰ ਸੂਰਜ, ਅੱਧਾ ਰੰਗਤ
Rusticitа ਜਾਣਦਾ ਹੈ
ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਮਿੱਟੀ, ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦਾ
ਰੰਗ ਗੁਲਾਬੀ, ਬੈਂਗਣੀ, ਚਿੱਟਾ, ਫੂਸਿਆ
ਫੁੱਲ ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਸਤੰਬਰ
ਉਚਾਈ 2 ਤੋਂ 7 ਮੀਟਰ ਤੱਕ
ਸਭਿਆਚਾਰ ਆਸਾਨ
ਪ੍ਰਸਾਰ ਬੀਜ, ਲੇਅਰਿੰਗ, ਕੱਟਣਾ
ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਰੁੱਖ

ਮੁੱ and ਅਤੇ ਵੇਰਵਾ



ਪਹਿਲਾ ਲੇਜਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਯੂਰਪ ਵਿਚ 1700 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ ਅਰੰਭ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਚੀਨ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ. ਇਹ ਇਸਦੇ ਸੁਹਜ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ. ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪੌਦੇ ਦਾ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰਨ, ਬਹੁਤ ਸੰਖੇਪ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਦਰਦ ਲਾਲ ਹੋਣ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਹੈ.
ਇਹ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼, ਚੀਨ ਤੋਂ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਲਈ ਸਧਾਰਣ ਹੈ. ਇਹ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਲੀਨੇਅਸ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਦੋਸਤ, ਲੈਗੇਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਮੈਗਨਸ ਵਾਨ ਲੈਗਸਟ੍ਰੋਇਮ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ. ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੈਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ, lagerstroemia ਇੰਡੀਕਾ, ਜਪਾਨ, ਕੋਰੀਆ ਅਤੇ ਚੀਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਰਮਲ, ਭੂਰੇ-ਸਲੇਟੀ ਡੰਡੀ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਵਿਕਲਪਿਕ, ਅੰਡਾਕਾਰ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਰੇ ਪੱਤੇ (ਲਾਲ ਹੋਣ 'ਤੇ ਅਤੇ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਲ) ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਫੁੱਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸਲ ਵਿਚ ਇਹ ਝੂਠੇ ਫੁੱਲ ਹਨ), ਭਾਵੇਂ 20 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ. ਮੌਸਮ ਦੇ ਲੰਘਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਭਰਪੂਰ ਬੀਜ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਬਾਲਗ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਤਝੜ ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਜਾਵਟੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਇਸਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਆਦਤ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਇਹ ਪੌਦੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਕਸਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਜਾਂ ਝਾੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਲੈਗਰਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ


ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਲੈਜਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ, ਨਮੂਨੇ ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰਹੇ ਹਨ ਬਾਰਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ; ਨੌਜਵਾਨ ਨਮੂਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗਰਮ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੋਕੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਨਮੂਨੇ ਪੂਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਦੀ ਝਲਕ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੀ ਪਾਲਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ.
ਜੇ ਅਸੀਂ ਬਸੰਤ ਜਾਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਦੋ ਵਾਰ ਸਿੰਚਾਈ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ. ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਇਹ ਸਿੰਜਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਰਮਿਆਨੀ ਨਮੀ ਵਾਲੀ ਰਹੇ, ਪਰ ਭਿੱਜੀ ਨਹੀਂ. ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਫੁੱਲਦਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਾਡੇ ਦਖਲ ਦੁਰਲੱਭ ਹੋਣਗੇ.

ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ



ਉਹ ਚੰਗੀ-ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਨਮੀਦਾਰ-ਅਮੀਰ ਮਿੱਟੀ, ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਚੂਨਾ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਭੰਡਣਾ ਪਸੰਦ ਨਾ ਹੋਵੇ.

ਗੁਣਾ


ਇਹ ਬੀਜ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂ ਕੱਟਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਛੋਟੇ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਵੁੱਡੀ ਕੈਪਸੂਲ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਹਲਕੇ ਦਬਾਅ ਦੇ ਨਾਲ ਛੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਬਸੰਤ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਬੀਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਠੰ ger ਫੁੱਟਣ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਕਟਿੰਗਜ਼ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ, ਜੁਲਾਈ-ਅਗਸਤ ਵਿਚ, ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਨਮੀ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਛੋਟੇ ਪੌਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 2-3 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਰੋਗ


ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤੇ ਅਕਸਰ ਪਾ powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਫੁੱਲਦਾਰ ਮੁਕੁਲ aphids ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਰਹੇ ਹਨ. ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਸੋਚਦੇ ਪੌਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਪਟੋਗਾਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.
ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਐਫੀਡਜ਼ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਖਾਸ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਜਾਵੇ.
ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਥੇ ਓਡੀਅਮ ਬਹੁਤ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਗਰਮ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿੰਟੇਜ ਬਦਲਦਾ ਹੈ) ਬਿਟਾਈ ਯੋਗ ਸਲਫਰ ਜਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਗੰਧਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਇਸ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਘੰਟੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡਿਆ ਜਾਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.

ਲਾਉਣਾ



ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਵੇਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ (ਜਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਨਾਲ). ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਸਮਾਂ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਹੈ, ਅਪ੍ਰੈਲ ਤੋਂ ਜੂਨ ਤੱਕ. ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ: ਘੜੇ ਵਿਚ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਦੋ ਵਾਰ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਮੋਰੀ ਨੂੰ ਖੋਦੋ. ਤਲ 'ਤੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਨਾਲ coverੱਕਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੌਦਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਮਾਦਾ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ. ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਬਾਕੀ ਦੇ ਧਰਤੀ ਨਾਲ blesੱਕਣਾ ਪਏਗਾ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਬੁਲਬੁਲਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਖੇਪ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ. ਤਣੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਉਦਾਸੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ: ਇਸ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਪਾਣੀ ਪਾ ਸਕਾਂਗੇ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਾਂਗੇ ਕਿ ਇਹ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਵਗਦਾ ਹੈ.
ਜੇ ਅਸੀਂ ਬੂਟੇ ਲਗਾਏ ਹਨ ਤਾਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲਗਭਗ ਦਸ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ 'ਤੇ ਇਕ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਰੱਖੇ, ਫਿਰ ਤਣੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਘੇਰੇ ਦਾ ਇਕ ਖੰਭਾ. ਇਸ ਨੂੰ ਕਈਂ ​​ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਂਗੇ ਜੋ ਹਵਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ. ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੌਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ aptਾਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਦਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਸੁੱਕੀਆਂ, ਰੇਤਲੀਆਂ ਜਾਂ ਬੱਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ. ਉਹ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਧਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਘੱਟ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਖਾਸ ਕੇਸ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.
ਕੰਟੇਨਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਵੱਡਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਵਧਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇਣ ਲਈ. ਮੱਧਮ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਲੋਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਡਜ਼, ਬੱਜਰੀ ਅਤੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਣੇ ਤਲ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੀ ਪਰਤ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਏਗਾ. ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਹਰ ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ. ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਕੀ ਕੰਟੇਨਰ ਦਾ ਆਕਾਰ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਲਈ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਤਾਜ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਹੈ. ਇਹ lagerstroemia ਉਹ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਬੋਨਸਾਈ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਰੁੱਖ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਉਧਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿਚ ਵਧਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਤੇ ਛੋਟੇ ਬਣਾਉਣਾ ਅਸਾਨ ਹੈ.

Rusticitа


ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕੱਟੜ ਪੌਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਵਿਚ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਸਿਵਾਏ 12 ਮੀਟਰ ਉਚਾਈ ਦੇ ਅਲਪਾਈਨ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ.
ਉੱਤਰੀ ਇਟਲੀ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਘੜੇ ਹੋਏ ਪੌਦੇ ਹੀ ਕੁਝ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ -10 ਡਿਗਰੀ ਸੈਂਟੀਗਰੇਡ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਠੰਡੇ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਵਿਚ ਚੁੱਕ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਜੇ ਜਰੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੇ ਭਾਂਡੇ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੂੜੀ ਜਾਂ ਪੌਲੀਸਟਾਈਰੀਨ) ਨਾਲ theੱਕੋ.

ਕੰਪੋਸਟਿੰਗ



ਜੇ ਉਹ ਅਮੀਰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਖਾਦ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕਦੇ ਫੁੱਲਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਪਰ, ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਆਣੇ ਰੂੜੀ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੇਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਬਸੰਤ ਵਿਚ ਹਲਕੇ ਜਿਹੇ ਹੋਇ ਨਾਲ ਦਫਨਾਓ. ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਰੁੱਖਾਂ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਦਾਣੇਦਾਰ ਖਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵੀ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਪਾਲਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਸੰਤ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਿਆਂ, ਫਾਸਫੋਰਸ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਦੀ ਉੱਚ ਸਮੱਗਰੀ ਵਾਲੇ ਤਰਲ ਖਾਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਸਕਦੇ ਹੋ.

lagerstroemia

ਇਹ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਫੁੱਲਦਾਰ ਪੌਦੇ ਹੈ. ਇਸਦਾ ਅਸਾਨ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਜਲਦੀ ਇਸਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਫੇਰੀ: ਲੈਜਰਸਟ੍ਰੋਮੀਆ
  • ਲੇਜਰਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਦੀ ਛਾਂਟੀ



    ਲੈਗਰਸਟ੍ਰੋਮੀਆ ਇਕ ਪੌਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲੀਥਰੇਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਅਤੇ, ਜਾਤੀਆਂ ਜਾਂ ਕਾਸ਼ਤ ਦੀ ਵਿਧੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ

    ਮੁਲਾਕਾਤ: lagerstroemia pruning