ਇਹ ਵੀ

ਫਿਜ਼ਲਿਸ ਅਲਕੇਨੇਗੀ


Generalitа


ਨਾਮ: ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਐਲਕਨੇਗੀ
ਪਰਿਵਾਰ: ਸੋਲਨੈਸੀ
ਆਮ ਨਾਮ: ਚੀਚੀਗੇਰੋ, ਚੈਰੀ, ਫਿਸ਼ਾ ਡੇ ਕੋਰਈ, ਵਿੰਜੇਨਜ
ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ: ਅੰਡਰਗ੍ਰਾਉਂਡ ਦੇ ਛਾਂਵੇਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, 1300 - 1500 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੱਕ.
ਹਿੱਸੇ ਵਰਤੇ ਗਏ: ਬੇਰੀਆਂ, ਪੇਡਨਕਲ ਅਤੇ ਕੈਲੈਕਸ ਤੋਂ ਰਹਿਤ









































ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਲਿੰਗਫੈਮ. ਸੋਲਾਨਾਸੀ, ਜਨਰਲ. ਅਲਕੇਕੇਂਗੀ ਫ੍ਰੈਂਚੇਟੀ ਜਾਂ ਪਬਸੈਸੈਂਸ
ਪੌਦੇ ਦੀ ਕਿਸਮਸਾਲਾਨਾ ਜਾਂ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ
ਐਕਸਪੋਜਰਸੂਰਜ ਜਾਂ ਅੰਸ਼ਕ ਛਾਂ
Rusticitаਗਰੀਬ
ਜ਼ਮੀਨ ਦਾOoseਿੱਲਾ, ਕੈਲਕ੍ਰੋਅਰੀਅਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਯੋਗ
ਰੰਗਸੰਤਰੀ
ਸਭਿਆਚਾਰModeਸਤਨ ਆਸਾਨ
ਫੁੱਲਅਸਟੇਟ
ਉਚਾਈਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ 1.2 ਮੀਟਰ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 50 ਸੈ
ਪ੍ਰਸਾਰਬੀਜ, ਵੰਡ


ਕੇਪ ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ


ਵਾvestੀ: ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਗਸਤ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਸਟੋਰੇਜ਼: ਓਵਨ ਵਿੱਚ ਦਰਮਿਆਨੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਸੁੱਕੋ, ਫਿਰ ਬੰਦ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰ ਕਰੋ.
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ: ਐਨੀਟੂਰਿਕ, ਡੀਪਰੇਟਿਵ, ਡਾਇਯੂਰੇਟਿਕ, ਐਮੋਲਿਏਂਟ, ਤਾਜ਼ਗੀ, ਐਂਟੀ-ਇਨਫਲੇਮੇਟਰੀ.
ਵਰਤੋ: ਤਾਜ਼ਾ, ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਜੂਸ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰੂਨੀ.
ਨੋਟ: ਹੋਰ ਉਪਯੋਗ: ਸੋਜਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦਬਾਅ ਪਾਉਣ ਲਈ, 100 ਗ੍ਰਾਮ ਫਲ ਨੂੰ ਇਕ ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਉਬਾਲੋ, ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰੋ.

ਮੂਲ


ਕਾਸ਼ਤ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਨਿੱਘੇ ਜਾਂ ਤਪਸ਼ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਵੀ ਦੇਸੀ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਫਾਫੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ. ਫਿਜਾਲਿਸ ਅਸਲ ਵਿਚ ਯੂਨਾਨੀ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਬੁਲਬੁਲਾ" ਜਾਂ "ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ". ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ ਹਨ: ਬੈਲੂਨ, ਚੀਚਿੰਗਜਰੋ, ਵਿਜੀਨਜ, ਚੀਨੀ ਲੈਂਟਰਸ.

ਵੇਰਵਾ


ਉਹ ਸਲਾਨਾਸੀ ਪਰਿਵਾਰ (ਜਿਵੇਂ ਟਮਾਟਰ ਅਤੇ ਆਲੂ) ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਲਾਨਾ ਜਾਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਪੌਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕ ਖੜ੍ਹੀ ਜਾਂ ਡਿੱਗਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਸਦੀਵੀ ਕਿਸਮਾਂ ਬਾਗਬਾਨੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਹਨ (ਪਰ ਇੱਕ ਗੈਸਟਰੋਨੋਮਿਕ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਘੱਟ). ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫੁੱਲ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਘੰਟੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਬਗੀਚੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਜਾਵਟੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਪੀਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਕੁਝ ਜਾਮਨੀ ਰੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਾਂ ਨਾਲ) ਅਤੇ ਉਹ ਮਿਰਚ ਦੇ ਰੰਗ ਵਰਗੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਇਹਨਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਅਨਮੋਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਉਹ ਲਾਲ ਜਾਂ ਸੰਤਰੀ ਲੈਂਟਰ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਲਿਫਾਫਾ ਹੈ ਜੋ ਗਰਮੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਦੁਆਲੇ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬੀਜ ਨੂੰ ਪੱਸਲੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਵੈੱਬ ਦੁਆਰਾ ਵੇਖਣ ਦੇਵੇਗਾ. ਪੱਤੇ ਸਰਲ ਜਾਂ ਬਾਰੀਕ ਉੱਕਰੇ, ਤਿਕੋਣੀ, ਦਰਮਿਆਨੇ ਹਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕੁਝ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਵਿਚ ਉਹ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦੂਸਰੀਆਂ ਵਿਚ ਨਿਰਵਿਘਨ.

ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ


ਕੇਪ ਗੌਸਬੇਰੀ ਬਲਕਿ ਅਨੁਕੂਲ ਪੌਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਛਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਦੇ ਹਨ (ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉੱਤਰ ਵਿਚ, ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧੁੱਪ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੈ). ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤੀ ਮੰਗ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੀ ਖੜੋਤ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰਬੱਧ ਹੈ.

ਮਾਹੌਲ


ਕਾਸ਼ਤ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਠੰਡੇ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਠੰਡ ਪ੍ਰਤੀ ਕਾਫ਼ੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹਨ. ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਘੇ ਜਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜਾਈ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਜਾਂ ਖਾਦ ਦੀ ਇੱਕ ਚੂਚਕ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ. ਜੇ ਸਰਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਸਨ, ਤਾਂ ਹਰ ਸਾਲ ਮੁੜ ਬੀਜਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੌਦੇ ਦਾ ਸਾਲਾਨਾ ਵਾਂਗ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ.

ਸਿੰਚਾਈ


ਉਹ ਪੌਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਵਾਰ ਸਿੰਚਾਈ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਖ਼ਾਸਕਰ ਜੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਹਨ).
ਜੇ ਉਹ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਹਨ ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁੱਕਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਹਫਤੇ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਦੋ ਵਾਰ ਦਖਲ ਦੇਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੇ ਪੌਦੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਾਣੀ ਦੀ ਖੜੋਤ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਵੀ ਉਨਾ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੜਨ ਵਾਲੇ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਘੜੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ: ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਬਜਰੀ ਦੀ ਇਕ ਚੰਗੀ ਪਰਤ ਨੂੰ ਡੱਬੇ ਦੇ ਤਲ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ.

ਕੰਪੋਸਟਿੰਗ




ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸੋਲਨੋਸੀਏ, ਗਰੱਭਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਲਾਉਣਾ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਅਧਾਰ ਖਾਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਛੇਕ ਦੇ ਤਲ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਪਰਿਪੱਕ ਖਾਦ ਪਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਚੰਗੇ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸ਼ੁੱਧ ਸਜਾਵਟੀ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹਰ 15 ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਾਲਾ ਤਰਲ ਖਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ. ਇਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਭਰਪੂਰ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਲਾਲਟੇਨਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਆਖਰਕਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਸਵਾਦਦਾਰ ਹੋਣਗੇ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟਮਾਟਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਪਲੇਬੈਕ


ਪ੍ਰਜਨਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਤਰੀਕਾ ਬਿਜਾਈ ਹੈ.
ਇਹ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਸਰੇ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡਣ ਲਈ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਰੇਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ (ਉਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਨ). ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਟੀਰੀਨੋ ਵਿੱਚ ਬੀਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹਲਕੇ ਲੋਮ ਜਾਂ ਵਰਮੀਕੁਲਾਇਟ ਨਾਲ coveredੱਕੇ ਹੋਏ (ਉਹ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਜਾਂ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਗਣਗੇ), ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਲਵੇਲੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ. ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 15 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਰੱਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ... ਅਲਵਾਲੀ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 10 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ (ਘੱਟ ਜਾਂ ਘੱਟ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੰਜਵਾਂ ਪੱਤਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ) ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ. . ਇਕ ਪੌਦੇ ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਦਰਸ਼ ਦੂਰੀ 60 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੈ (ਖ਼ਾਸਕਰ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ). ਫਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਲਈ, 30 ਸੈਮੀ. ਇਹ ਇਕ ਪੌਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਹੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਰਾਈਜ਼ੋਮਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਫੈਲਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਸਿਰ ਵੰਡ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੈ. ਬੁੱਕ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਸਟ੍ਰੋਕ ਦੇ ਨਾਲ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡ ਪਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਗੀਚੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਭਾਗ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱractੋ. ਇਹ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ (ਇੱਕ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਸਰਦੀਆਂ ਹਲਕੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ) ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਹਨ.

ਰੋਗ



ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਿਹਤਮੰਦ ਪੌਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ. ਸਿਰਫ ਇਕ ਸਮੱਸਿਆ ਜਿਹੜੀ ਲੱਭੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੜਨ. ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਰੋਕਥਾਮ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਖੇਪ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਸਿੰਚਾਈ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
ਜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਲਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਾਨੂੰ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਦੇਖਣਾ ਪਵੇਗਾ (ਜੋ ਕਿ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਪੀਲਾਪਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ) ਸਿੰਚਾਈ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜੋ ਰੂਟ ਸੜਨ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ (ਪ੍ਰੋਪੋਮੋਕਾਰਬ ਜਾਂ ਫੋਸਟੀਲ ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ).

ਛੰਗਾਈ


ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਵਿਗਾੜ ਵਾਲੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਤੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੱਟ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਬਸੰਤ ਦੀ ਦੂਰੀ ਹੈ.

ਕਿਸਮ



ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਐਲਕੇਨੇਗੀ: ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੁਝ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਲੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵੈਚਾਲਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ. ਪੌਦਾ ਗਲੈਬਲਸ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਲਟੇਨ ਬਹੁਤ ਸਜਾਵਟੀ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਆਸ ਦੇ 10 ਸੈ.ਮੀ. ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਠੰਡੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਜੇ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਤਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸੰਤਰੇ ਦੀ ਲਪੇਟ ਸਵੇਰ ਦੇ ਠੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਹੁਤ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਇਹ ਇਕ ਪੌਦਾ ਹੈ ਜੋ, ਜੇ ਠੀਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚੌੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਹਮਲਾਵਰ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਉਸ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਅਤੇ, ਜੇ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਹੋਣਾ.
ਵਾਰ ਫਰੈਂਚਿਟੀ: ਕੁਝ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਖਰੀ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਦੂਸਰੇ ਸਿਰਫ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ. ਇਹ ਵੱਧਦਾ ਹੈ (90 ਸੈ.ਮੀ.) ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪੁਆਇੰਟ ਲੈਂਟਰਾਂ ਹਨ. ਵਰ. ਗਿਗਾਂਟੀਆ ਕੋਲ ਹੋਰ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਲਾਲਟੈਨਾਂ ਹਨ.
ਵੈਰੀ. “ਵੈਰੀਗੇਟਾ” ਫਰੈਂਚਿਟੀ: ਪੱਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਸਜਾਵਟੀ, ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਕਰੀਮ ਵਿਚ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ.
ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਪਯੂਬੇਸਨਸ: ਇਹ ਇਕ ਸਲਾਨਾ ਕਿਸਮ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਉਚਾਈ 20 ਸੈ.ਮੀ. (ਇਸ ਵਿਚ ਇਕ ਪ੍ਰੋਸਟਰੇਟ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ).
ਇਹ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਰੀਆਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਜਾਂ ਸੰਤਰੀ ਚੈਰੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੈਰੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਸਮਾਨ ਹੈ. ਉਹ ਮਿੱਠੇ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਐਸਿਡ ਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਵਾ harvestੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਰਿੱਜ ਵਿਚ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਮਿਸ ਤਕ ਰੱਖਣਾ ਬਹੁਤ ਅਸਾਨ ਹੈ.
ਫਿਜੀਲਿਸ ਪੇਰੂਵੀਆ (ਜਾਂ ਐਡੂਲਿਸ) ਮਨੁੱਖੀ ਖਪਤ ਲਈ berੁਕਵੇਂ ਉਗ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਪੌਦਾ ਵਧੇਰੇ ਸਿੱਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੱਟ ਮਿੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋ


ਬਾਰਦਾਨੀ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਫਿਜਾਲੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਰਹੱਦ ਅਤੇ ਬਾਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਵੈਇੱਛਤ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਜਾਵਟੀ ਪੌਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀ ਆਦਤ ਚੰਗੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੱਭ ਸਕਦੀ ਹੈ). ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਗ ਨੂੰ ਖਿੜ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦੇਣ ਦੇ ਪਰਿਪੇਖ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਅਲਚੇਚੇਗੀ ਵਿਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸ ਦੇ ਲਾਲਟਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਝੜ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਾਗ ਦਾ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਆਰਾਮ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਮੌਸਮ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਨਾਲ ਕੈਪਸੂਲ ਵਧੇਰੇ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰੰਗੀਨ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬੇਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਕ ਹੋਰ ਫਾਇਦਾ ਇਸ ਤੱਥ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਡਰੱਮਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹਟਾ ਅਤੇ ਸੁੱਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਜਾਂ ਬਰਤਨ-ਡ੍ਰਾਈਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇਗਾ.

ਰਸੋਈ ਵਰਤਣ



ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੋਲਨੋਸੀਆ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਇਕ ਪੌਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜਿਆਦਾਤਰ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਅਸਲ ਵਿਚ ਇਸਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਪੱਕੇ ਉਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹਨ. ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਜਲਣ ਅਤੇ ਐਲਰਜੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਇਹ ਵੀ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਦੀਵੀ ਬਾਗ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਖਾਣ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਸੁਆਦ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੋਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ਾਬ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਖਾਣੇ ਲਈ ਉਗਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਲਾਨਾ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਜ਼ਰੂਰ ਖਰੀਦਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਡੂਲਿਸ ਜਾਂ ਪਬਸੈਸਨ.

ਕੇਪ ਗੌਸਬੇਰੀ - ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਐਲਕਨੇਗੀ: ਕੇਪ ਕਰੌਦਾ ਨਾਲ ਪਕਵਾਨਾ


ਚਾਕਲੇਟ ਅਲਚੇਚੇਨੀ
ਬਹੁਤ ਵਾਰ, ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਚੌਕਲੇਟ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਬੇਰੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੈਪਸੂਲ ਨਾਲ ਘਿਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਅਸਾਨ ਹੈ. ਇਹ ਮਾਈਕ੍ਰੋਵੇਵ ਵਿਚ ਡਾਰਕ ਚਾਕਲੇਟ ਪਿਘਲਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ (ਜਾਂ ਇਕ ਬੇਨੀ-ਮੈਰੀ ਵਿਚ) ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਵਿਚ ਬੇਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲੀਨ ਕਰੋ. ਚਾਕਲੇਟ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਘਣੀ ਹੋ ਜਾਏਗੀ ਜੇ ਅਸੀਂ ਬੇਰੀਆਂ ਨੂੰ ਫਰਿੱਜ ਵਿਚ (ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਫ੍ਰੀਜ਼ਰ ਵਿਚ ਵੀ) ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਠੰਡੇ ਹੋਣ. ਅੰਤਮ ਛੂਹ ਦੇਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਣੇ ਵਾਲੀ ਚੀਨੀ ਵਿਚ ਡੁਬੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਚੌਕਲੇਟ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਠੰਡ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ.
ਬਰਫਬਾਰੀ ਜੈਮ
ਸਮੱਗਰੀ: ਕੇਪ ਗੌਸਬੇਰੀ ਦੇ 700 ਜੀ
400 ਗ੍ਰਾਮ ਚੀਨੀ
ਪੇਕਟਿਨ ਦਾ ਇੱਕ ਥੈਲਾ (ਜਾਂ ਛਿਲਕੇ ਨਾਲ ਸੇਬ ਦੇ ਕੁਝ ਟੁਕੜੇ)
ਨਿੰਬੂ ਦਾ ਰਸ
ਵਿਕਲਪਿਕ: ਕੁਝ ਤਾਜ਼ਾ ਅਦਰਕ
ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਵੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੀਨੀ, ਪੇਕਟਿਨ (ਜਾਂ ਬਾਰੀਕ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੇਬ), ਨਿੰਬੂ ਦਾ ਰਸ ਅਤੇ ਅਦਰਕ ਦੇ ਨਾਲ ਕੈਸਰੋਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ. ਇੱਕ ਫ਼ੋੜੇ ਤੇ ਲਿਆਓ ਅਤੇ ਪਕਾਉ ਜਦ ਤਕ ਇਕਸਾਰਤਾ ਤਰਲ ਨਾ ਹੋਵੇ (ਜਿੰਨਾ ਘੱਟ ਇਸ ਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਆਦ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣਾ ਉੱਨਾ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ).
ਸਾਫ਼ ਜਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਪਾਓ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਧਾਤ ਦੇ ਟ੍ਰੈਸਰ ਨਾਲ ਫਿਲਟਰ ਕਰ ਸਕੋ.
  • Alkekengi



    ਅਲਕੇਨੇਗੀ ਇਕ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾ ਪੌਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੇ ਨਿੱਘੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 16 below ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.

    ਫੇਰੀ: alkekengi
  • Alchechengio



    ਅਲਚੇਚੇਨੀ ਇੱਕ ਸਦੀਵੀ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਾਲਾ ਪੌਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੋਲਨਾਸੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ. ਇਹ ਪੂਰਬੀ ਮੂਲ ਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਇਹ ਕੋਲ ਹੈ

    ਮੁਲਾਕਾਤ: ਕੇਪ ਕਰੌਦਾ