ਫਲ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀ

ਸੰਤਰੇ - ਨਿੰਬੂ ਸਿਨੇਨਸਿਸ


Generalitа


ਸੰਤਰੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਵਿਚ ਇਕ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਪਰ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਇਕ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੇ ਸੰਤਰੇ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਮਲੇਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉਪਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਬਦ ਪੁਰਤਗਾਲ, ਜਾਂ ਪੁਰਤਗਾਲ ਸ਼ਬਦ ਸੰਤਰੀ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਸੰਤਰੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦਰਮਿਆਨੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸੰਘਣੇ, ਗੋਲਾਕਾਰ, ਸਦਾਬਹਾਰ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ 5-8 ਮੀਟਰ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਸੰਤਰੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਜਾਂ ਲੇਸ ਵਰਗੇ, ਗੂੜੇ ਹਰੇ, ਗਲੋਸੀ, ਥੋੜੇ ਸੰਘਣੇ ਅਤੇ ਇਕਸਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਇਹ ਛੋਟੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜ਼ਗਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ; ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਫਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਅਕਾਰ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਪੱਕਣ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੀ: ਸੰਤਰੇ ਅਕਤੂਬਰ ਤੋਂ ਫਰਵਰੀ ਤੱਕ ਪੱਕਦੇ ਹਨ, ਸਪੀਸੀਜ਼ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ. ਸੰਤਰੇ ਦੇ ਫਲ ਗੋਲ, ਸੰਤਰੀ ਜਾਂ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਕ ਕੌੜਾ ਛਿਲਕਾ ਅਤੇ ਰਸਦਾਰ ਮਿੱਝ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੰਤਰੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਫਲ ਤਾਜ਼ੇ ਜਾਂ ਜਾਮ ਵਿਚ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਫਲਾਂ ਦੇ ਛਿਲਕਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤਰ ਅਤੇ ਜੜੀ ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਦਵਾਈ ਵਿਚ ਵੀ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿੰਬੂ ਸਿਨੇਨਸਿਸ ਇਹ ਰੁਤਸੀ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੌੜਾ ਸੰਤਰਾ, ਸੀ. ranਰੰਟੀਅਮ, ਜਾਂ ਪੋਂਕਿਰਸ ਟ੍ਰਾਈਫੋਲੀਅਾ ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਅਖੀਰਲੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗ੍ਰਾਫਟ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੌਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਠੰ to ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਹਨ.

ਸੰਤਰੀ


ਮਿੱਠੀ ਸੰਤਰੀ, ਨਿੰਬੂ ਸਿਨੇਸਿਸ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ ਅਤੇ ਮੰਡਰੀਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਕਰਾਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਇੱਕ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਹੈ. ਇਹ ਲਗਭਗ 500 ਬੀ.ਸੀ.
ਇਹ ਸਦਾਬਹਾਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ. ਜੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਰਗੜਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਪੱਤਾ ਬਲੇਡ ਵਿਚ ਤੇਲਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਿੰਬੂ ਦਾ ਤੱਤ ਕੱsਦਾ ਹੈ.
ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਗੋਲਾਕਾਰ ਰੂਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਗਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ 8 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਟਹਿਣੀਆਂ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਫੁੱਲ, ਜੋ ਕਿ ਮਾਰਚ-ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਿੱਟੇ ਜਾਂ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੀਬਰ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.
ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਉਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਮਿੱਝ ਵਧੇਰੇ ਜਾਂ ਘੱਟ ਸੰਘਣੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੇਲ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਉਹ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਠੰਡੇ-ਰੋਧਕ ਨਿੰਬੂ ਫਲਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਾਪਮਾਨ -7 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.
ਬੀਜ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਇੱਕ ਪੌਦਾ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਖਿੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਨਵੀਂ ਪੌਦੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਰਾਫਟਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਇਹ ਮੱਧਮ-ਲੰਬੇ-ਜੀਵਤ ਪੌਦੇ ਹਨ. ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 40 ਸਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਉਹ, ਅਨੁਕੂਲ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿਚ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਐਕਸਪੋਜਰ



ਸੰਤਰੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ, ਅਧੂਰੇ ਰੰਗਤ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਤੀਬਰ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਠੰਡ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਠੰਡੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਠੰਡੇ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਵਿਚ ਕੋਟਲੀਵਤੀ ਹਨ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਫੈਬਰਿਕ ਜਾਂ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਲਕੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਤਰੀ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਵਾ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਰ ਨਾਲ ਠੰਡ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਠੰ windੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਬੇਅਰਾਮੀ ਨਾਲ ਮੁਕੁਲ ਜਾਂ ਜਵਾਨ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.

ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਬਿੱਟ



ਨਿੰਬੂ ਦੇ ਫਲ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਜੋੜ ਤੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਸਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਨਫਿiusਸੀਅਸ ਸੀ, 500 ਬੀ ਸੀ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 8 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਅਰਬ ਦੁਆਰਾ ਉੱਤਰੀ ਅਫਰੀਕਾ, ਸਿਸਲੀ ਅਤੇ ਸਪੇਨ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ. ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਤਰੀ, ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਭਾਰਤ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਫਲ ਅਜੇ ਵੀ "ਪੁਰਤਗਾਲੀ" ਉਪਨਾਮਿਤ ਹਨ.
ਉਹ ਲੂਈ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਪਨਾਹ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਓਰੇਂਜਰੇਜ ਅਤੇ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਬਣਾਏ. ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਇਹ ਫਲ ਲਗਜ਼ਰੀ ਅਤੇ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣ ਗਏ ਹਨ.
ਸੰਤਰੀ ਅੱਜ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲੇ ਫਲ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਜੂਸਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ੀ ਖਪਤ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਇਸਦੇ ਵਿਟਾਮਿਨ ਸੀ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੋਰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੀਵੀ ਅਤੇ ਮਿਰਚ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਅਮੀਰ ਹਨ). ਇਹ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸਦੀ ਚੰਗੀ ਸਾਂਭ ਸੰਭਾਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਲੰਮੇ ਲੰਘਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਕਾਰਵੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਭਰੀ ਗਈ ਸੀ.

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਸਿੰਚਾਈ



ਨਿੰਬੂ ਜਾਤੀ ਦੇ ਜੀਵ ਦੇ ਪੌਦੇ ਬਿਨਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਸੋਕੇ ਦਾ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਅਨੁਕੂਲ ਫਲ ਦੇ ਲਈ ਇਸ ਲਈ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਅਕਤੂਬਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਿੱਟੀ ਸੁੱਕਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ. ਬਨਸਪਤੀ ਅਵਧੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਸੀਂ ਹਰ 10-15 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਿੰਬੂਆਂ ਦੀ ਖਾਦ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਨਿੰਬੂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿੰਚਾਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਜੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੌਦਾ ਸੁਸਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਵਾ harvestੀ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ ਦੋ ਸਾਲ ਤਣੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਉਦਾਸੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਚੰਗੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਪੌਦੇ ਦਾ ਆਕਾਰ ਘੱਟ ਜਾਂ ਘੱਟ ਹੈ. ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੇਤਰ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਬੇਸਿਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿੰਜਾਈ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਪਾਣੀ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਹੇਠਲੀ ਉਪਕਰਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਮਿੱਟੀ, ਗੁਣਾ ਅਤੇ ਕੀੜੇ



ਮਿੱਟੀ: ਅਸੀਂ ਮਿ humਸਿਕ, ਨਰਮ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ.
ਗੁਣਾ: ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਦੁਆਰਾ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰੁਟੀਸੀ' ਤੇ ਕਲਿਕ ਲਗਾ ਕੇ.
ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਰੋਗ: ਸੰਤਰਾ ਕੋਚੀਨਲ ਦੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ.
ਸੰਤਰਾ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ, ਚੰਗੀ ਹਵਾਦਾਰ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਚੰਗੀ ਰੇਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤਤਾ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਦਰਸ਼ ਹਨ. ਮਿੱਟੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਸੰਖੇਪ ਹਨ ਬਚਣ ਲਈ. ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਮੋਟੇ ਅਤੇ ਨਦੀ ਦੀ ਰੇਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਵਧੇਰੇ madeੁਕਵਾਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ.
ਜੇ ਮਿੱਟੀ, ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਬਹੁਤ ਹਲਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਇਹ ਵੀ ਮਾੜੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜੈਵਿਕ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਫਾਸਫੋਰਸ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਖਾਦ ਲਿਆਉਣ ਨਾਲ ਇਸ ਵਿਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ.
ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ (ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ ਜੇ ਸਾਨੂੰ ਘੁਮਿਆਰ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਸੰਮਿਲਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ) ਆਓ ਯਾਦ ਰੱਖੀਏ ਕਿ ਆਦਰਸ਼ ਰਚਨਾ ਹੈ: ਮਿੱਟੀ ਦਾ 5-10%, ਵਧੀਆ ਰੇਤ ਦਾ 20%, ਮਿੱਟੀ ਦਾ 20% ਅਤੇ 50% ਮੋਟਾ ਰੇਤ.
ਬਾਜ਼ਾਰ 'ਤੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਫਸਲ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਬੋਰੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ.
ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ ਕਿ ਗ੍ਰਾਫ ਪੁਆਇੰਟ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਦਫਨਾਉਣਾ ਨਹੀਂ. ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਗੰਮ ਵਰਗੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਮਾਂ



ਨੋਟ ਕਰੋ ਕਿ ਨਿੰਬੂ ਫਲਾਂ ਦੀ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅਸਾਨੀ ਕਾਰਨ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ. ਇਸ ਵੇਲੇ ਲਗਭਗ ਸੌ ਕਿਸਮਾਂ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕਾਸ਼ਤ ਵਿਚ ਹਨ, ਪਰ ਉਪਲਬਧ ਕਿਸਮਾਂ 2000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮਿੱਠੇ ਸੰਤਰੇ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ
- ਨਵੇਲੀਨ, ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਮਿੱਝ ਦੇ ਨਾਲ. ਉਹ ਸਿਖਰਾਂ 'ਤੇ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਵੱਧ ਚੁਕੇ ਹਨ. ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਛੋਟੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਇਕ ਕਿਸਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਬੀਜ ਲਗਭਗ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹਨ. ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨਵੰਬਰ ਤੋਂ ਫਰਵਰੀ ਤੱਕ ਯੂਰਪੀਅਨ ਮਹਾਂਦੀਪ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿਚ ਹੈ. ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਦੂਜੇ ਸਮੇਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਲੈਟਿਨ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਂ ਫਲੋਰੀਡਾ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ.
- ਗੋਰੀ ਸੰਤਰੇ: ਇਹ ਦਸੰਬਰ ਤੋਂ ਜੁਲਾਈ ਤੱਕ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸੈਂਟਰਫਿgedਜਡ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
- ਸੰਗੂਏਨੇਲ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਰਸਦਾਰ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਮਿੱਝ ਅਤੇ ਇਕ ਘੱਟ ਜਾਂ ਘੱਟ ਲਾਲ ਰੰਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੌਸਮ ਅਤੇ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਦੀ ਡਿਗਰੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਮਾਹੌਲ



ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿੰਬੂ ਉਤਪਾਦਨ 40 ਵੇਂ ਪੈਰਲਲ ਉੱਤਰ ਅਤੇ 40 ਵੇਂ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਦੱਖਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ. ਹਾਈਬ੍ਰਿਡਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੰਤਰੀ ਅਜਿਹੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਗਰਮ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਰਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਬਹੁਤ ਸੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਗਰਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਇਟਲੀ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਸਾਰੇ ਦੱਖਣ ਵਿਚ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਤੱਟਵਰਤੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਜਾਂ ਝੀਲਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਕਿਤੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ.
ਕਠੋਰ ਸਰਦੀਆਂ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ -7 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਕੱ shouldਣਾ ਚਾਹੀਦਾ.

ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਐਕਸਪੋਜਰ


ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬਸੰਤ ਹੈ. ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕ ਹੋਰ ਠੰਡੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਮੂਨੇ ਦੇ ਠੀਕ ਹੋਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੋਵੇਗੀ.
ਜੇ ਅਸੀਂ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਛੇਕ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਰਹੇਗਾ ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਖੇਤਰ ਹਵਾਦਾਰ ਹੋ ਸਕੇ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੇ.
ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਧੁੱਪ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਠੰਡੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ. ਆਦਰਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਹਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਫਟ ਤੋਂ ਵੀ ਪਨਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਉੱਚੀ ਕੰਧ ਜਾਂ ਹੇਜ ਤੋਂ.

ਕੰਪੋਸਟਿੰਗ



ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਲ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਇਕ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਖਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ: ਮਾਰਚ, ਜੂਨ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਵਿਚ. ਇਸਦੇ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਾਸਫੋਰਸ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਦੀ ਚੰਗੀ ਮਾਤਰਾ ਮਿਲਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਸਵਾਦ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੇ ਪੈਣਗੇ.
ਖਾਦ ਨੂੰ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ coveredੱਕੇ ਹੋਏ ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਲੀਨ ਹੋ ਸਕੇ.
ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਘੜੇ ਵਿਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਇਕ ਖਾਸ ਦਾਣੇਦਾਰ ਜਾਂ ਤਰਲ ਖਾਦ ਵਿਚ ਦਖਲ ਦੇਣਾ ਪਏਗਾ, ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਅਕਤੂਬਰ ਤਕ. ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ, ਮਹੀਨਾਵਾਰ, ਇਸ ਵਿਚ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਵਿਚ ਇਕ ਪੂਰਕ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜੂਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਫਾਸਫੋ-ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਕੰਪਲੈਕਸ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ.

Repotting


ਰਿਪੋਟਿੰਗ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹੀ ਮਾਰਚ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਡੱਬੇ ਭਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਡਰੇਨ ਦੇ ਛੇਕ ਤੋਂ ਲੀਕ ਹੁੰਦੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਅਸੀਂ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਫੁੱਲਦਾਨ ਵਿਚ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਾਂ. ਦਰਅਸਲ, ਨਿੰਬੂ ਫਲ ਫਲ ਦੇਣ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੜ੍ਹਾਂ' ਤੇ ਸਾਰੀ ਉਪਲੱਬਧ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਦੇ ਹਨ.
ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਠੰਡੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਇਕ ਵੱਡੀ ਰੋਟੀ ਸਾਡੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ.
ਬੁਨਿਆਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੱਜਰੀ, ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਕੱਚ ਦੇ ਸੰਗਮਰਮਰ ਦੇ ਤਲ 'ਤੇ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਿਕਾਸੀ ਦਾ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਹੈ.
ਜੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਭਿਆਸ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਹੀ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਜੋੜ ਸਕਦੇ ਹਾਂ.

ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ


ਜੇ ਇੱਕ ਡੱਬੇ ਵਿੱਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਇੱਕ ਠੰਡੇ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਏਗੀ -4 ਅਤੇ 8 ° C ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਾਪਮਾਨ. ਵਾਤਾਵਰਣ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਤਾਪਮਾਨ 13 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੌਦਾ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਸਿੰਚਾਈ ਅਤੇ ਖਾਦ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਏਗਾ.

ਛੰਗਾਈ



ਕਟਾਈ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੌਦੇ ਦੇ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ. ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਜੋਸ਼ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਚੁਣਨੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛਾਂਟਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੰਘਣਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ. ਟੀਚਾ ਪੱਤੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਤਣੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਧਾਉਣਾ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ.

ਪਲੇਬੈਕ


ਇਹ ਬੀਜ ਜਾਂ ਦਰੱਖਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪਹਿਲਾ ਤਰੀਕਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪੌਦੇ ਦੇ ਫਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਨੂੰ ਲੰਬਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ.
ਗ੍ਰਾਫਟਿੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਤਕਨੀਕ ਹੈ. ਇੱਕ ਹਾਈਪੋਜੀਅਨ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਨਿੰਬੂ ਟ੍ਰਾਈਫੋਲੀਅਟਾ (ਬਹੁਤ ਠੰ -ਾ-ਰੋਧਕ) ਅਤੇ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਆਮ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.

ਸੰਤਰੇ: ਰੋਗ ਅਤੇ ਕੀੜੇ



ਸੰਤਰੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਅਕਸਰ ਕੋਚੀਨਾਲ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਇਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਪੂਰਕ ਖਣਿਜ ਤੇਲ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਹੋਰ ਆਮ ਪਰਜੀਵੀ aphids ਅਤੇ ਦੇਕਣ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਾਸ ਉਤਪਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਜਾ ਕਰਨ ਲਈ.
ਫਾਈਟੋਫੋਰਾ ਫੰਗਸ ਗਿੱਮੀ ਦੀ ਦਿੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੱਕ ਦੇ ਚੀਰਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਲ ਦੀ ਦਿੱਖ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਡਿੱਗਣ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਰੋਕਥਾਮ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ: ਪੌਦੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱ draਣ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਰਾਫਟਿੰਗ ਪੁਆਇੰਟ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 25-30 ਸੈ.ਮੀ.
ਉਦਾਸੀ ਇਕ ਵਾਇਰਸ ਹੈ ਜੋ ਐਫੀਡਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਝੁਰੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਰੰਗੀਨ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਇਲਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਜ਼ਰੂਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣੇ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਪਿਆਰ ਹੈ.
ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ
  • ਨਿੰਬੂ ਸਿਨੇਨਸਿਸ



    ਮਿੱਠੀ ਸੰਤਰੀ ਰੂਟਸੀ ਪਰਿਵਾਰ, ਜੀਸਸ ਸਿਟ੍ਰਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਸਿਨੇਨਸਿਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ. ਇਹ ਇਕ ਮਾਮੂਲੀ ਰੁੱਖ ਹੈ

    ਮੁਲਾਕਾਤ: ਨਿੰਬੂ ਸਿਨੇਨਸਿਸ
  • ਸੰਤਰੇ ਦਾ ਰੁੱਖ



    ਸੰਤਰੇ, ਨਿੰਬੂ x ਸਿਨੇਨਸਿਸ, ਇੱਕ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਨਿੰਬੂ ਫਲ ਹੈ, ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਾਸ਼ਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਆਮ

    ਮੁਲਾਕਾਤ: ਸੰਤਰੇ ਦਾ ਰੁੱਖ

ਵੀਡੀਓ: Lemon. ਨਬ ਦ ਖਤ ਬਰ ਜਣਕਰ (ਜੁਲਾਈ 2020).